2015 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი მესამე)

დიდი ხნის უაქტიობის მერე, ბოდიშის მოხდით, ვაგრძელებთ იქიდანვე, სადაც გავჩერდით. პირველ და მეორე ნაწილებში მიმოვიხილეთ 2015 წელს გამოცემული 10-10 ალბომი. ახლა გთავაზობთ კიდევ ათ საინტერესო ნამუშევარს.

21. Sinoptik Music – The Days

modern classical, piano music, electronic

ზურაბ ჩხარტიშვილი ალბომით, რომელიც John Beltran-ის Dado Records-ზე გამოვიდა, წარმოგვიდგენს თანამედროვე კლასიკურ, მეტწილად საფორტეპიანო კლასიკას. ელექტრონული რევერბერაცია და სხვა მანიპულაციები პარადოქსულად კიდევ უფრო აძლიერებენ მუსიკის განყენებულობას და Eric Satie-სებრ მომნუსხველ, იმპრესიონისტულ განწყობას. სახელის მიუხედავად, ამ ალბომის მოსმენა იდეალურია ღამის სიბნელეში, ოდნავ მბჟუტავი ნეონური ლამპის ფონზე. Sophie Villy-სთან ერთად შესრულებული, ალბომის ერთადერთი არაინსტრუმენტული სიმღერა „The Days“ ამ ყველაფრის ძალიან ლამაზი ბონუსია, ჩანაწერის ბოლო ნაწარმოები კი სინთეზატორული სფეის-ექსკურსიაა.

მოსასმენი ბმული: Sinoptik Music – The Days

22. Psychonaut 4 – Dipsomania

depressive black metal

Psychonaut 4-ის რიგით მეორე სრულმეტრაჟიანი ალბომი ბენდის ფსიქოტროპულ-დეპრესიული ბლექ-მეტალ იდენტობის ერთგული რჩება, მაგრამ ჩანს მორფირებაც. აქ მთავარი თემა ალკოჰოლიზმია. სადებიუტო ნამუშევართან შედარებისას, მარტივად იგრძნობა, რომ ბენდი დაიხვეწა. ჟღერადობა სასიამოვნოდაა ატმოსფერიზებული, რაც ალბომის ემოციურ სივრცისმომცველობას აძლიერებს. შეიმჩნევა სასიმღერო მრავალფეროვნებაც – გვხვდება სუფთა, ასევე რამდენიმენაირი მეტალ-ვოკალიც. კომპოზიციურად, აქ ბევრი რამაა სწორხაზოვანი depressive black metal-იდან (Beware The Silence, We Will Never Find The Cure) მრავალმოქმედებიან სიმღერებამდე ბევრი ინტერლუდიით. ჩანაწერს ხურავს აპოკალიპტური doom-ბალადა Eyes Of A Homeless Dog. საბოლოო ჯამში, Dipsomania ძალიან საინტერესო და დრამატული ალბომია, რომელიც ამ სტილის ეპიზოდურ მსმენელსაც მოანდომებს მათი შემდეგი, მესამე ნამუშევრის (Neurasthenia) მოსმენას, რომელიც ეს-ესაა გამოვიდა.

მოსასმენი ბმული: Psychonaut 4 – Dipsomania

23. MokuMoku – Blues Build The Temple

instrumental hip hop, abstract hip hop

MokuMoku ჰიპ-ჰოპ პროდუსერების, Moku T-ს (ტატო რუსია) და Moku J-ს (ჯეი ჯაფარიძე) დუეტია. მათი სადებიუტო ალბომი, რომელიც დღეს საკმაოდ არამეინსტრიმულ მედიუმზე, კასეტაზე გამოვიდა, წარმოადგენს სემპლებზე დაფუძნებულ, ძალიან ჭკვიანურად არანჟირებულ ატმოსფერულ ჰიპ-ჰოპს, რომელის მიქსტეიპის მსგავსი საალბომო ფორმატი (ერთმანეთში გარდამავალი ნაწარმოებები, მოკლე ინტერლუდიები), ამ chill-out განწყობას ეფექტურად გადმოსცემს. მუსიკა ძალიან მსუბუქად ისმინება და მოწვეული სტუმრების კომფორტული რეპ-ჩანართებიც საბოლოოდ ისევ დასვენებას უფრო ემსახურება, ვიდრე მესიჯის გასააზრებლად ტვინის დაძაბვას. რეკომენდებულია ჯაზ-ჰოპის, ტრიპ-ჰოპის და ჰიპ-ჰოპის სხვა late night ვარიანტების მოყვარულთათვის. 2016-ში, დუეტის სადებიუტო ნამუშევარს კიდევ უფრო დახვეწილი მეორე ალბომი (Black Heaven) მოჰყვა.

მოსასმენი ბმული: MokuMoku – Blues Build The Temple

24. წერილი – მუსიკის ხმა

cover smaller.jpg

gothic rock

ქართული ალტერნატიული სცენის ვეტერანების რიგით მეოთხე (მეხუთე, თუ წინამორბედ ბენდ „ამორალი“-ს ალბომსაც მივათვლით) ალბომი მათი წინა ნამუშევრის შედარებით რბილ, ლამაზ მელანქოლიურ გეზს ანვითარებს. ალბომი ოდნავ არათანაბარია, მაგრამ წინა ნამუშევრის მსგავსად, ბენდის რეპერტუარს „მუსიკის ხმა“-ც მატებს რამდენიმე სუპერ-სიმღერას, როგორიცაა ენერგიული „რუხი მგლები“, „ვარსკვლავი შორსდა საოცრად ლამაზი „იბრძოდა ცა“, რომელიც, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი საუკეთესო სიმღერაა, რაც კი „წერილს“ ოდესმე დაუწერია.

მოსასმენი ბმული: წერილი – მუსიკის ხმა

25. xResistenciAx – Pan Para Nuestra Existencia (EP)

thrash metal, avant-garde metal

ამ 18-წუთიანი EP-ს განმავლობაში ამ უცნაური სახელის მქონე ბენდმა მოახერხა 3 სასიმღერო ენისა (ქართული, ესპანური, რუსული) და მილიონი მუსიკალური იდეის შერწყმა. არაორდინარული თრეშ-მეტალი დაპირისპირებულია რეპ-ვოკალთან (ა-ლა Anthrax) და ეს ყველაფერი ჩასმულია ჰარდკორ პანკ-ესთეტიკაში. ამ ექსპერიმენტულობის წყალობით მთლიანი ჩანაწერი ძალიან საინტერესოდ ისმინება და იმედი მაქვს, ბენდის პირველი სრული ალბომიც დიდად არ დააყოვნებს.

26. გამოუვალი მდგომარეობა – გამოსავალი

Gamosavali (Front).jpg

pop punk, ska punk

მოგეხსენებათ, „გამოუვალი მდგომარეობა“ სერიალ „ჩემი ცოლის დაქალების” კონტექსტში შექმნილი ბენდია, რომელიც იქ ძირითადად ქართული რეტრო-სიმღერების ქავერებს ასრულებს. ამ ალბომში მათი რეპერტუარის ნაწილია გადმოტანილი. ჩვენს წინაშეა ცნობილი სიმღერების უმეტესად ska punk ვერსიები, ამიტომაც არაა გასაკვირი, რომ შედარებით ახალი სიმღერები („როგორ მინდა მოგეფერო, „Artificial Love”) გაცილებით უკეთაა გადამღერებული, ვიდრე რეტრო. ალბომის საუკეთესო მომენტს, მოულოდნელად, გამხსნელი, ბენდის მიერვე დაწერილი „შენს ტუჩებზე“ წარმოადგენს, რომელიც ენერგიული, მზიანი და ხალისით დაკრული სიმღერაა. საინტერესოა, აპირებს თუ არა ჯგუფი საავტორო მასალაზე მუშაობას, ვინაიდან მუსიკოსები მართლაც არ უკრავენ ცუდად.

მოსასმენი ბმული (არასრული): გამოუვალი მდგომარეობა – გამოსავალი

27. არავინ – შავი რომანსი 

cover.jpg

darkwave

არავინ პროექტია იდუმალი მუსიკოსისა, რომელიც თავს ნიკოლოზ წვიმა-ს უწოდებს-ხოლმე. ძნელია მისი მუსიკის აღწერა, მაგრამ წარმოიდგინეთ რაღაც გარდამავალი ირაკლი ჩარკვიანს და Sopor Aeternus-ს შორის. ესაა თვითმყოფადი ხედვის მუსიკა შავი, ბნელი darkwave-ს ტერიტორიაზე, ხშირად ნატანჯი ესთეტიკით და ოკულტურობით, მაგრამ ამასთან ერთად, ძალიან პოეტური და ლამაზი. ესაა დაახლოებით იმ ბნელი რომანტიციზმის მუსიკალური ანალოგი, რომელსაც მეცხრამეტე საუკუნის ფრანგი და ამერიკელი (რემბო, ბოდლერი, პო) პოეტები მიმართავდნენ ხოლმე. ასე რომ, ეს განსაკუთრებული, გოთური განწყობის მუსიკაა, მაგრამ თუ ამ განწყობაზე ხართ, ნუ გამოტოვებთ. თუ მოგეწონებათ, ნახეთ YouTube-ზე მისი ბევრი სხვა სიმღერა, რომლებიც ციცინათელასავით ქრება და ჩნდება.

მოსასმენი ბმული: არავინ – შავი რომანსი

28. tîn – tîn

musique concrète

ამ პროექტის სახელი მისი სამი წევრის, თამარ ნადირაძის, იკა ჯოჯუას (aka Aghnie) და ნინი ხუროშვილის სახელების ინიციალებისგან შეიქმნა. ეს ალბომი შეიცავს თემატურ მუსიკას 2015 წლის სახელოვნებო წიგნების მოძრავი გამოფენა-გაყიდვისათვის. ეს კონკრეტული მუსიკაა, დაფუძნებული რეჩიტატივზე და მათ ელექტრონულ მანიპულაციაზე. რეჩიტატივი ხან ნარატიულია, ხანაც – რიტმული როლის მატარებელი. თუმცა ასეთ მუსიკას ეფექტი თავის ბუნებრივ კონტექსტში უფრო მეტი აქვს, ეს ალბომი მაინც რეკომენდებულია, როგორც ამ ავანგარდული სტილის იშვიათი და საინტერესო ქართული ნიმუში.

მოსასმენი ბმული: tîn – tîn

29. Trio Mandili – With Love

folk

2014-ის შემოდგომაზე, The Huffington Post-ის სტატიის წყალობით, ტრიო „მანდილი“ მოულოდნელად საერთაშორისო ინტერნეტ-სენსაციად იქცა და ისინი დღემდე არ ამცირებენ საკონცერტო პროდუქტიულობას. 2015-ში მათ გადაწყვიტეს, ვიდეოში შესრულებული სიმღერები სტუდიურადაც ჩაეწერათ და ალბომი დამოუკიდებლად გამოსცეს. წელს კი ეს ალბომი ლეიბლ Merlins Nose-ს ქვეშ დარელიზდა, რომელიც მიუხედავად მისი 70-იანების acid / pagan folk სპეციალიზაციისა, თანამედროვე მსოფლიო მუსიკასთანაც მუშაობს ხოლმე.

ამ ალბომში 10 სიმღერაა შეტანილი და თუმცა აქედან რამდენიმე არაა ფოლკლორული, მთელი ალბომი გადაწყვეტილია რამდენიმე ჩონგურსა და 3 ხმაში. სასიამოვნოდ სანიშნოა, რომ ამ ქართული ფოლკლორული ფორმის ინტერესი დასავლეთში საკმაოა და ნელ-ნელა შესაძლებელია ძირითადად ქალთა მრავალხმიანობაზე დაფუძნებული, მთის ამ დიდი ფოლკლორული რესურსის (დები ნაყეურები, დები წიკლაურები, დები გოგოჭურები და სხვ.) ექსპორტი, რომელიც საკმაოდ ბევრისთვის გასაკვირად, ინსტიტუციური ჩარევების გარეშე, ბოლო დროს ბუნებრივად შეიქმნა.

მოსასმენი ბმული (სემპლები): Trio Mandili – With Love

30. Blue Yogurt – Cult Of Manana

experimental electronic, minimal techno, glitch, dark ambient

იმან, რაც ოთხმოცდაათიანებში ხდებოდა, თავისი ენთუზიაზმით, ოპტიმიზმით, სახელმწიფოს აშენების მცდელობებითა და შეცდომებით, არცოდნით, ცოდვებით, ბოდვებით, ოპორტუნიზმითა და სოციალური ტრაგედიებით, დაღი ყველას დაგვასვა. არამარტო ბებია-ბაბუებს, ვინც თავიანთი ფარდაჩამოფარებული, მაგრამ მშვიდი ცხოვრების ბოლოს უცბათ ამოუხსნელ და საშინელ გრიგალში ამოყვეს თავი; არამარტო იმ საშუალო ასაკის ხალხს, ვისი ძალისხმევითაც დაიწყო ახალი ეპოქა და ვისაც სწორედ ეს დრო შემოუტრიალდა შხამად და საწამლავად; არც მხოლოდ იმ სტუდენტებსა და სკოლის მოსწავლეებს, ვისაც საუკეთესო წლები ამ ცინიკური სტილით ნაწერმა დისტოპიამ შეუჭამა.

ეს დრო იმ ბავშვებსაც შეეხოთ, რომელიც სამოქალაქო და აფხაზეთის ომების დროს ლაპარაკს სწავლობდნენ და საღამოობით ტელევიზორიდან სიტყვა „პრინცსა“ და „პრინცეზაზე“ ხშირად „დაიღუპა“ და „მოღალატე“ ესმოდათ; და შეეხოთ მათზე ოდნავ უმცროსებსაც, რომლებსაც შეიძლება ის დრო ბავშობის კოშმარებად აღარ დასიზმრებიათ, მაგრამ ვერასოდეს იგებდნენ, რატომ იყვნენ უფროსები უმიზეზოდ ასე ცუდ ხასიათზე, რატომ ყიდულობდნენ „ბონიბონს“ და „ქინდერ-სიურპრიზს“ რამდენიმე თვეში ერთხელ და რატომ ქვრებოდა შუქი მაინცდამაინც შუა მულტფილმის დროს.

ზოგმა ეს რთულად გადაიტანა, ზოგმა – ადვილად, მაგრამ ეს დაღი იმდენად უნივერსალურია, რომ უმეტესი ჩვენგანი ამაზე ლაპარაკს ერიდება. თუ ლაპარაკი ამ თემაზე ჩამოვარდება, ხშირად სათქმელი მოკლედ მოიჭრება და ხშირად თემა დღევანდელი პოლარიზებული პოლიტიკის განხილვაზე გადადის. ამას კიდევ დავამატოთ იმ ამბებისა და მათი მონაწილეების საკრალიზაცია, დემონიზაცია, რომანტიზაცია, ვულგარიზაცია და არათუ რაიმე სიმართლის გარჩევა ჭირს ლეგენდისგან, არამედ იმ ეპოქის საერთოდ ყოველგვარი სურათი წაშლილია და გადაქცეულია ფერგადღაბნილ, უტყვ აბსტრაქტიზმად.

მაგრამ თუნდაც ფაქტები ასე საიმედოდ შეინიღბოს, იმ დროზე ემოციური პასუხი და მისი მეხსიერება ვერ წაიშლება. თუნდაც რომ დაგავიწყდეს მოვლენა, გემახსოვრება მოვლენამ რა გაგრძნობინა. ახალ თაობებს, ვინც იმ სურრეალურ დროს სკოლამდელები ან ჩვილები ვიყავით, შეიძლება ფაქტები აღარ გვახსოვდეს და შეხსენება გვიწევდეს, ყოველთვის გვემახსოვრება ღამეები, როცა დაძინება გვიჭირდა, საღამოს „მაცნე“-ში (მაშინ ასე ერქვა „მოამბეს) გაგონილი მორიგი ტერაქტის ამბის გამო.

ხოდა ეს ის ემოციური მეხსიერებაა, რასაც Blue Yogurt-ის ალბომი „Cult Of Manana” გადმოსცემს. გადმოცემს იმას, რასაც იმ დროის შესახებ სიტყვით არ ვამბობთ. გადმოცემს უტყვად, კონკრეტული მესიჯების გარეშე. მაგრამ გამოყენებული სემპლებით, თემატიკით და თვითონ მუსიკით მარტივი მისახვედრია, ვინ რაზე ლაპარაკობს. ეს ალბომი იდეაში Various Artists კომპილაციაა, რომელიც ამ ერთი თემის გარშემოა გაერთიანებული. მონაწილეობენ ის მუსიკოსები, (Aghnie, Seqta, Levan Shanidze, West Georgian Elite Ninja, Zesknel, Qpq[-e, Ana Jikia, Slavemarket) რომლებიც ამ ყველაფერს პირადად, ცნობიერ ასაკში ალბათ არც მოსწრებიან.

მუსიკალურად, ალბომი ექსპერიმენტულია, მაგრამ ვინაიდან ნაწარმოებები დამოუკიდებლად იქმნებოდა, ყველა ნაწარმოებს განსხვავებული ხედვა აქვს. აქ შეხვდებით glitch-ს, dark ambient და progressive electronic პასაჟებს, საპროტესტო აქციების დასემპლის ჩანაწერებზე დადებულ minimal techno-ს და ჯაზის მუტირებულ ფორმებსაც კი. ალბომი მთლიანობაში ძალიან საინტერესოდ სასმენია, მაგრამ რაც მთავარია, დაგაფიქრებთ იმ ყველაფერზე, რის ემოციურ რეფლექსიასაც გამოხატავს ეს ჩანაწერი. იქნებ შემდეგი ვინმე თქვენგანი იყოს, ვინც თავის გულნადებს, ტკივილს და დამოკიდებულებას მუსიკით გამოხატავს. ამისთვის არაა საჭირო პოეტობა და სიტყვის ფლობა.

მოსასმენი ბმული: Blue Yogurt – Cult Of Manana

2015 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი მეორე)

ვაგრძელებთ 2015 წლის მუსიკალურ მიმოხილვას. პირველ ნაწილში მიმოვიხილეთ 10 ალბომი. ტრადიიციისამებრ, გთავაზობთ შემდეგ 10-ს.

11. I.G.O. – ნუსხურის ექო

1

conscious hip hop, rap

ვინც ქართულ რეპს ბოლოს 10 წლის წინ მოუსმინეთ. რეალურად ვერც გაგამტყუვნებთ, ვინაიდან ძალიან გაგიჭირდებათ იმ პერიოდის რეპიდან რაიმე კარგის გახსენება. თუმცა თუ დამიჯერებთ და დღევანდელ ქართულ რეპს კიდევ ერთ შანსს მისცემთ, თვითონვე, დიდი გაკვირვებით, შეამჩნევთ, როგორი დიამეტრული განსხვავებაა რეპის მაშინდელ და დღევანდელ სახეებს შორის. რაშია საქმე? იმაში, რომ რეპერთა უმრავლესობას ძალიან უყვარს თავისი საქმე. ამ ათი წლის განმავლობაში ისინი ვითარდებოდნენ, სწავლობდნენ, ერთმანეთს ეხმარებოდნენ, ერთმანეთის კარგს იზიარებდნენ და ცუდს ცხრილავდნენ… და ამის შედეგად გამოიზარდა რეპის ერთგულ მუსიკოსთა გუნდი, რომელიც დღეს უკვე მზადაა, ამოაყირავოს ჩვენი სტაგნანტური წარმოდგენები ქართულ რეპზე.

პირველი „რეპ-სიურპრიზი“ 2012 წელს შემემთხვა, როდესაც ხელში „ძველი რესურსი“-ს ალბომი „გონივრული მოძრაობა“ ჩამივარდა. იქამდე ასეთი ტიპის ქართული რეპი მოსმენილი არ მქონია: გამართული ლიტერატურული ენით დაწერილი, რთული სინტაქსითა და სტილისტიკით, კარგი, არამომაბეზრებელი პროდუსინგით… ამას შემდეგ კიდევ მოყვა რამდენიმე კარგი რეპ-ჩანაწერი; 2015 წელს კი პროექტ „ჩემი ქალაქი“-ს საშუალებით, ფართო მსმენელმა უკეე დაინახა ახალგაზრდა, ძალიან ნიჭიერ რეპ-შემსრულებელთა მთელი ახალი პლეადა, რომელიც წლების განმავლობაში თითქმის სრულად იყო იგნორირებული.

2015 წელს ასევე გამოვიდა რეპერ I.G.O-ს (ნამდვილი სახელი: იგორ ძაძამია) ალბომი, რომელიც, შეიძლება ითქვას, რომ ქართულ რეპში „ძველი რესურსი“-ს მიერ ჩამოყალიბებულ მიკროტრენდს ავითარებს. ალბომის სახელი, „ნუსხურის ექო“, პირდაპირ მიანიშნებს ალბომის საკმაოდ მანიფესტურ კონცეფციაზე – წარსული სიმაღლეებისა და დღევანდელი ყოველდღიურობის დაკავშირების ცდას. სხვათაშორის, ალბომის რამდენიმე სიმღერაზე „ძველი რესურსი“-ს წევრებიც სტუმრობენ.

რაც შეეხება დანარჩენს, მსმენელებო, ჰა ბურთი და ჰა – მოედანი. ჩართეთ ალბომი, შემდეგ ჩართეთ კიდევ მრავალჯერ, ეცადეთ გაშიფროთ და აანალიზოთ მუსიკოსის სათქმელი და ისიამოვნეთ ამ პროცესით.

მოსასმენი ბმული: I.G.O – Nuskhuris Eqo

12. Mebo Renard – Circles (EP)

2

indie pop, ambient pop

მებო ნუცუბიძის პარიზში გადაბარგების შემდეგ The Bearfox-ის საკონცერტო საქმიანობა შეფერხდა, მაგრამ ამას ხელი არ შეუშლია ბენდის ბირთვისთვის, რომ ინტერნეტის მეშვეობით, ჩვეული შემოქმედებითი თანამშრომლობა გაეგრძელებინათ. ამჯერად, კოლაბორაციის შედეგი ირაკლი „ბეთხო“ მანჩხაშვილის მიერ პროდუსირებული ნუცუბიძის (რომელიც ახალი სასცენო სახელით, Mebo Renard-ით გვევლინება) პირველი სოლო EP-ა, რომელიც სტილისტურად, სავსებით დააკმაყოფილებს The Bearfox-ის მშვიდი, ლამაზი მუსიკის მოყვარულებს. თუ არ ვცდები, ამ EP-დან ზოგიერთი სიმღერა (She’s Gone, La Fille De L’Automne) The Bearfox-ის კონცერტებზეც სრულდებოდა ხოლმე, მაგრამ დანარჩენი ამ ჩანაწერზე პირველად მოვისმინე. ჩემი პირადი ფავორიტია სასათაურო სიმღერა Circles, პირქუში ემოციით და დრამატული შუა სეგმენტით.

მოსასმენი ბმული: Mebo Renard – Circles (EP)

13. Mother On Mondays – Images

3

new wave, alternative rock

ბევრს მოგეხსენებათ, რომ ეს ბენდი ქართული ალტერნატიული სცენის ვეეტერანია. ოთხმოცდაათიანების დასაწყისში მათ მიერ გამოშვებული ორი ალბომი მელოდიურად ძალიან საინტერესო და კარგად მოსასმენ new wave / post-punk-ს შეიცავდა, თუმცა 19-წლიანი უფუნქციობის შემდეგ გამოშვებული ახალი ალბომი ზოგადი ეფექტით და არანჟირების მინიმალურობით გოგი ძოძუაშვილის გვიანდელ პროექტ Post Industrial Boys-ს უფრო მოგაგონებთ. მართალია, აქ დრაივი გიტარულია და ელექტრონული ელემენტები თითქმის არ შეიმჩნევა, მაგრამ მთელ ნამუშევარს თან სდევს ძოძუაშვილისეური ჰიპნოზურობა. ძალიან კარგად სასმენი ალბომია, საკუთარი, ორიგინალური სახით. რეკომენდაციები.

მოსასმენი ბმული: Mother On Mondays – Images

14. Gacha – Send Two Sunsets

4

ambient pop, ambient house

საერთაშორისო ორბიტაზე გამოცემულმა გაჩა ბაქრაძის სადებიუტო ალბომმა, მართალია, ჯერ ვერ მოიპოვა იმხელა გამოხმაურება, რასაც, ჩემი აზრით, ის იმსახურებს, მაგრამ რასაც ამ ნამუშევარზე წერენ, უმეტესად ძალზედ დადებითი და კმაყოფილებით სავსეა. არცაა გასაკვირი – ესაა საქმის დიდი ცოდნით არანჟირებული, ლამაზად ატმოსფერული ელექტრონული მუსიკა – მოკლედ, ყველაფერი მსმენელის მოსადუნებლად. 9-დან 4 სიმღერაში ტუსია ბერიძე მღერის, ვისი ღიღინა ხმაც ძალიან კარგად ზის ალბომის ჰორიზონტულ ამბიენტ-კონტექსტში. ამ მეტწილად ურიტმო პოპის გარდა ნამუშევარზე მიმობნეულია რამდენიმე house-მომენტი, საიდანაც აშკარად საუკეთესოა Duras, ამბიენტ-ჰაუს მარგალიტი. ასევე დააკვირდით disco vibe-ს მქონე Street Talk-ს.

რომ შევაჯამო, ჩემი აზრით ალბომი ოდნავ არათანაბარია, მაგრამ მისი მწვერვალები ამ წლის ქართული ელექტრონული მუსიკის საუკეთესო მომენტებს შორისაა – წელს კი ამ სფეროში საქართველოში არნახულად დიდი კონკურენცია იყო.

მოსასმენი ბმული: Gacha – Send Two Sunsets

15. თუმანი – #ვინცაზრზეა

5

punk rock

როკენროლი. ლაკონური. დრაივიანი. არასერიოზული. სახალისო. ალბომი კარგ ხასიათზე მოსასვლელად. გიტარის სოლოებს განსაკუთრებით დააკვირდით. როკენროლი.

მოსასმენი ბმული: Tumani – #vincazrzea

16. Natalie Beridze Tba – Between The Naps

6

ambient, minimalism

დისკოგრაფიის მრავალფეროვნების მიუხედავად, ტუსია ბერიძის მუსიკაში ყველაზე ხშირი ინსტრუმენტი ფორტეპიანოა. სხვადასხვა ალბომებში, ის ხან გხვდება, როგორც ამბიენტ ატმოსფეროს ფონი, ხანაც როგორც დომინანტური, ზოგჯერ სოლო-ინსტრუმენტი, რომელზეც მისი რამდენიმე ალბომი (Annulé, Size & Tears) მთლიანადაც კი დაეფუძნა. მის ახალ ნამუშევარში ფორტეპიანოს, ეპიზოდურად, ეს ორივე როლი აქვს მორგებული – ასე რომ, ალბომში გვაქვს, როგორც ამბიენტი, ასევე საფორტეპიანო მუსიკა. ვინაიდან, მის წინა ნამუშევრებთან შედარებით, აქ ფორტეპიანოს ჟღერადობა ნაკლებადაა ელექტრონულად მანიპულირებული, მუსიკა ძირითადად კლასიკური, განმეორებად pattern-ებზე დაფუძნებული მინიმალიზმის ტერიტორიაზეა. ამბიენტ ატმოსფეოროები კი ძირითადად რბილ, წინწამოწეულ drone-ს მოიცავს. თუმცა ამ ალბომით ტუსია არ ამბობს თავისთვის თვისობრივად ბევრ ახალს, რასაც ის ამბობს, ამბობს დახვეწილად და სასიამოვნოდ. რეკომენდებულია მსმენელთათვის, ვისაც ერთ ალბომში უნდა Aglaia-ს და Wim Mertens-ის მოსმენა.

მოსასმენი ბმული: Natalie Beridze Tba – Between The Naps

17. Windshield – Windshield (EP)

7

c0untry, country-blues

Windshield შოთა ადამაშვილისა და ანრი გოგიტაურის პროექტია, რომლის ფარგლებშიც მათ ცოტა ხნის წინ თავისი პირველი EP ჩაწერეს. მუსიკა ძირითადად მოიცავს ქანთრის (alternative country, outlaw country) და ბლუზს, ზოგჯერ ლირიკული, ზოგჯერ კი ძალზედ დრაივიანი დინამიკით. ამ ნიჭიერი დუეტის EP-დან რამდენიმე სიმღერის მოსმენა შეგიძლიათ Youtube-ზე.

მოსასმენი ბმული: Windshield – Windshield (EP)

18. LOUDspeakers – Lighthouse

8

indie rock

6 წლის განმავლობაში, ამ ბენდს უკვე საკმარისი სტაჟი და გამოცდილება დაუგროვდა სტუდიაში შესასვლელად და თავისი სადებიუტო ალბომის ჩასაწერად. ამიტომაც მათი ეს ნამუშევარი, სადებიუტო სტატუსის კვალობაზე, გაცილებით უფრო ჩამოყალიბებულია, როგორც საუნდით, ისევე ზოგადი შემოქმედებითი გეზით. ამ ალბომზე თქვენ მოისმენთ იმ LOUDspeakers-ს, რომელიც ბევრ თქვენგანს უკვე მრავალჯერ მოუსმენია სხვადასხვა ფესტივალებზე, ოღონდ გამდიდრებულს კომფორტული ატმოსფეროთი და არანჟირების სხვადასხვა ნიუანსებით, რომლის შესრულების საშუალებასაც სტუდიური მუშაობა იძლევა. ამ მელოდიურ indie ალბომში ჩემი ფავორიტია Like A Curse, ცვალებადი დინამიკით, რამდენიმე ერთდროული მელოდიური ხაზით და შთამბეჭდავი დაბოლოებით.

მოსასმენი ბმული: LOUDspeakers – Lighthouse

19. DuckTape – Growing Up

9

pop punk

თინეიჯერული პანკ-როკი, Blink 182-ის მსგავსი ჟღერადობით, ოღონდ შედარებით ნაკლები გამომწვეობით და გიტარის პარტიებში ჰარდ-როკის საკმაო გავლენით. სტილის სტანდარტულ მოთხოვნებს სავსებით აკმაყოფილებს – შეიძლება ითქვას, გადაჭარბებითაც.

მოსასმენი ბმული: DuckTape – Growing Up

20. დავით დათუნაშვილი & ირაკლი აბრამიშვილი

10

ambient, field recordings

თუ დავით დათუნაშვილის წინა წლის ალბომი „Composure” მოსმენილი გაქვთ, ამ ალბომშიც მსგავსი ესთეტიკა დაგხვდებათ – მუსიკალური ფრაგმენტების შეგროვებითა და მანიპულირებით მიღებული გარემოს ეკლექტური სურათი. ძირითადი განსხვავება ისაა, რომ ეს ალბომი სემპლების მაგივრად, ძირითდად drone და noise მოტივებითაა დატვირთული, ასე რომ „Composure“-სგან განსხვავებით მუსიკა აქ უფრო ემოციურ სურათს ჰქმნის და არა ნატურალურ-აღწერითს. ასეათუისე, ძალიან საინტერესო და დაკვირვებით მოსასმენი ნამუშევარია – ჰოდა, გადადეთ ყველაფერი გვერდზე სადღაც 1 საათის განმავლობაში. უცნაურია, მაგრამ შუაში ალბომი სადღაც წუთნახევრით წყდება – ალბათ მსმენელმა რომ მოისვენოს.

მოსასმენი ბმული: David Datunashvili & Irakli Abramishvili – Ezoshi Avi Dzaglia

 

2015 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი პირველი)

წინა წლები ქართულ მუსიკაში 2014: 1 / 2 / 3 2013: 1 / 2 / 3 / 4

2015 წელს საქართველოში წინა წელთან შედარებით არანაკლები კარგი მუსიკა დაიწერა. ვინაიდან წინა წლის შეჯამება ოდნავ დაგვაგვიანდა, მოდით, 2015-ში გამოსული ქართული მუსიკის გაზიარებას ახლავე, წლის დასრულებამდე დავიწყებ. წესისამებრ, პირველ ნაწილში წარმოგიდგენთ 10 ნამუშევარს.

1. Papuna – Lifeline

papuna

electronic, ambient, piano music

პაპუნა ჭუმბურიძის ფორტეპიანოზე დაფუძნებული გრილი, ჰიპნოზური ამბიენტი. მახასიათებელი მელოდიური ატმოსფერო ხშირად კრიმინალური დეტექტივის საუნდტრეკების განწყობას შეგიქმნით; თან ეს მუსიკა იმდენად მსუბუქად ისმინება, რომ შეიძლება მეორედაც დაატრიალოთ. ეს ალბომი პაპუნას მეორე ნამუშევარია.

მოსასმენი ბმული: Papuna – Lifeline

2. Z For Zulu – Better Than Dog

better than dog

alternative rock, britpop, post-grunge

ამ სტაჟიანი პოსტ-გრანჟ / ბრიტპოპ ბენდის პირველი სტუდიური ნამუშევარი, რომელიც სავსეა კარგად პროდუსირებული, მელოდიური, კომერციული პოტენციალის მქონე სიმღერებით. ძალიან ხალასი, დინამიკური ალბომია – სტილის მოყვარულებს ძალიან მოგეწონებათ.

მოსასმენი ბმული: Z For Zulu – Better Than Dog

3. Lasha Bochorishvili – Oldman

oldman

progressive rock

ეს ლამაზი ალბომი მოიცავს ლაშა ბოჭორიშვილის მიერ ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ჩაწერილ 7 ინსტრუმენტულ ნაწარმოებს, რომელთა მელანქოლიური არანჟირებები გამდიდრებულია მისი საფირმო შაკუჰაჩით და გიორგი იობაშვილის ვირტუოზული ბასით. რეკომენდებულია ინსტრუმენტული პროგ-როკის მოყვარულთათვის.

მოსასმენი ბმული: Lasha Bochorishvili – Oldman

4. Aux Field – Imaginable Layers

aux fields

progressive electronic, ambient

Aux Field = რეზო ღლონტს. ეს ალბომი კი არის შედევრი, სადაც სამოცდაათიანების გერმანული პროგ-ელექტრონული სტილი იდეალურადაა შერწყმული თანამედროვე ექსპანსიურ მიდგომებთან. უნაკლო საუნდი და მინიმალისტური, მაგრამ დახვეწილი მელოდიზმი ერთად საოცარ ეფექტს ქმნის. ტრადიციული ელექტრონიკის ბერლინური სკოლის (განსაკუთრებით Cluster-ის) მოყვარულთათვის ამ ალბომის მოსმენა არის აუცილებელი!

მოსასმენი ბმული: Aux Field – Imaginary Layers

5. Dudey – Dudey’s Doodles (EP)

dudey

vocal house

ქრისტინა „Dudey” ავსარქისოვას EP-ში ძალიან კარგად ჩანს, როგორ შეიძლება კარგი songwriting-ის შეთავსება ჰაუსისნაირ მინიმალურ სტილებთან. ცარიელი საუნდი, მონოტონური ვოკალური პარტიები და მინიმალური, მაგრამ ძალიან ჩამთრევი მელოდიური hook-ები, გოთიკური და პოპ ატმოსფეროების უცნაურ კომბინაციას ჰქმნის; ამას დავუმატოთ ძალიან კარგი, დახვეწილი ტექსტები. მოკლედ, რეკომენდაციები – ეს ჩემთვის წლის ერთ-ერთი ყველაზე იმედისმომცემი ჩანაწერია.

6. Inspired Machine – Innblástur (EP)

innblastur

post-rock, ambient

ლევან სიდიანის ინსტრუმენტული პოსტ-როკ სოლო-პროექტი, ორიენტებული ატმოსფერულ, მელოდიურ მუსიკაზე, ამბიენტის დიდი დოზით. ამ EP-ს გარდა Inspired Machine-მ კიდევ გამოსცა split-ი „Spirit Karasu” პოსტ-როკ პროექტ Deus Ex Machina-სთან ერთად. ტრივია: ბენდის სახელი შთაგონებულია სამოცდაათიანების ფინურ პროგ-როკ ბენდ Wigwam-ის ერთ-ერთი სიმღერით.

მოსასმენი ბმული: Inspired Machine – Innblástur (EP)

7. Of Noah – The Cheapest Dream

ofnoah

post-metal

თუკი ბიკო ასკურავას და რომან ხომასურიძის დუეტის პირველი ალბომი „Where Things Grow Without Light” გემძიმათ, მაშინ მათი მეორე ნამუშევარი ჩართეთ. „The Cheapest Dream” კიდევ უფრო დამძიმებულ, ინტროვერტულ, პარანოიულ, ხშირად ეპიკური მასშტაბების პოსტ-მეტალს შეიცავს. ძალიან კარგი ალბომია, ოღონდ მოსმენის წინ მოემზადეთ – ის მთელს თქვენ ყურადღებას მოითხოვს.

მოსასმენი ბმული: Of Noah – The Cheapest Dream

8. Stellar Flux – Fluxadelic

stellar flux

psychedelic trance

ძალიან საინტერესო ფსიქოდელიური ტრანს-ტრიო, რომელიც სამი გამოცდილი ელექტრონული მუსიკოსის Obrigado-ს, 2kija-ს და In Deed-ისგან შედგება. მათ პირველ ალბომზეც კლიშე ტრანს-მელოდიების ნაცვლად მუსიკალური აქცენტი ატმოსფერულ განვითარებაზე კეთდება. არის სხვა სტილების (მაგ. ტექნო) ოდნავი გავლენები, მაგრამ აქ ისინიც ფსაიტრანს ატმოსფეროს ემსახურება. რეკომენდებულია სტილის მოყვარულთათვის, ძალიან ხალასი მოსასმენია.

მოსასმენი ბმული: Stellar Flux – Fluxadelic

9. Ennui – Falsvs Anno Domini

ennui

death doom metal

David Unsaved-ის და სერგი შენგელიაdoom metal პროექტის რიგით მესამე ალბომი, უკვე რამდენიმე დასავლელი სტუმრის მონაწილეობით. აქ ბენდმა თავის ლამაზ ლამენტურობას უკვე ენერგიული death metal აფეთქებები დაუმატა და წინაზე კიდევ უფრო გრანდიოზული ატმოსფერულობა მიიღო. ასე რომ, წინა ორი ალბომის მაღალ სტანდარტებს არც ეს ნამუშევარი ღალატობს.

მოსასმენი ბმული: Ennui – Falsvs Anno Domini

10. Mindstreaming – Mind Enclosure

mindstreaming

traditional electronic

ამ წლის ჩემი ერთ-ერთი მთავარი ქართული ელექტრონული აღმოჩენა – ძალიან ლამაზი ტრადიციული ელექტრონული ალბომი, მშვენიერი ინსტურმენტული პარტიებით, ჯაზის გავლენებითა და გამართული მელოდიზმით. „Dancing in the Unconscious Mind“ კი უბრალოდ, ეპიკურია. არ გამოტოვოთ!

მოსასმენი ბმული: Mindstreaming – Mind Enclosure

2014 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი მესამე)

პირველი და მეორე ნაწილების შემდეგ, მესამე ნაწილში, რომელიც ელექტრონულ მუსიკას დაეთმობა, კიდევ 10 ქართველი მუსიკოსის ალბომებს გაგაცნობთ.

21. 13DPST – Que

 13dpst

ambient, drum’n’bass. glitch

ელექტრონული მუსიკოსი თორნიკე კვანჭიანი ამ ალბომზე წარმოგვიდგენს მსუბუქ, მოტივტივე ამბიენტს drum’n’bass-ის და ოდნავი glitch-ის ელემენტებით. ნაწარმოებები მოკლეფორმატიანია, რაც კიდევ უფრო მეტად ეხმარება ალბომს ამ სიმსუბუქის შენარჩუნებაში. მოკლედ, ალბომი გაზაფხულის წვიმიანი შუადღისთვის.

მოსასმენი ბმული: 13DPST – Que

22. David Datunashvili – Composure

Composure+Cover

experimental, ambient, field recordings, plunderphonics

ძალიან საინტერესო და მრავალფეროვანი სოლო-ალბომი chillwave პროექტ Okinawa Lifestyle-ს ერთ-ერთი წევრისგან. ალბომის ატმოსფეროების კონტრასტი, ეკლექტური სემპლინგი (თითქმის ყველაფერია აქ არეული, ქართული სუფრული სიმღერებიდან, ანონიმურ ფანკ-ვოკალურ მოტივებამდე) ამ მუსიკის ძალიან ყურადღებით სმენას მოითხოვს, მაგრამ ამ ხანგრძლივი ნამუშევრის ჩამთავრებისას შეუძლებელია, არ დააფასო ავტორის გაწეული სამუშაო და ორიგინალური ხედვა.

მოსასმენი ბმული: David Datunashvili – Composure

23. Edi Line – Echo From The Future

cover

traditional electronic, pop, new age

უპრეტენზიო, მაგრამ ძალიან გულწრფელი, ნოსტალგიური და რაც მთავარია, ხშირად ამაღლებული განწყობის მატარებელი ელექტრონული ნამუშევარი – ალბომის ვრცელი განხილვა იხილეთ აქ.

მოსასმენი ბმული: Edi Line – Echo From The Future

24. Bakradze – Letter (EP)

bakradze

house, garage, ambient

Bakradze იგივე Gacha-ა. ამ ალტერნატიული სახელით გამოცემულ ჩანაწერში მისი მახასიათებელი სტილები, ამბიენტი, ჰაუსი და გარაჟია შერწყმული, მაგრამ აქ გაცილებით უფრო მეტი ჰაუსი, დინამიკა და მელოდიებია, რაც მომენტებში Legowelt-ის მუსიკას მოგაგონებთ.

მოსასმენი ბმული: Bakradze – Letter (EP)

25. Aghnie – Polymorphs vol. 1 / vol. 2: With Every Flame / vol. 3: Thru Tear

aghnie1

aghnie2

aghnie3

experimental, dark ambient

ეს იკა ჯოჯუას ძალიან მრავალმხრივი ელექტრონული პროექტია. Polymorphs-ის სამ ნაწილში კი მუსიკა ძალიან ავისმომასწავებელ ამბიენტ-ტერიტორიაზე იმყოფება, თან ძირითადად გამოყენებულია ქართული საეკლესიო გალობის სემპლები. უცნაური, მაგრამ საინტერესო რამეა. ეს ორი კომპოზიცია Polymorphs vol. 3-ში შედის.

მოსასმენი ბმული: Aghnie – Rupture / Between Iron And Flesh (from Polymorphs vol. 3)

26. George Shaman – Inception / Into Chaos

shaman

shaman2

ambient, house, minimal techno

ეს ორი home-made ალბომი წარმოგვიდგენს ამბიენტის, ჰაუსის, მინიმალ-ტექნოსა და ტრანსის მრავალფეროვან ნაზავს, აქცენტით ტრადიციულ, არადეფორმირებულ ელექტრონულ საუნდ-პალიტრაზე.

მოსასმენი ბმული: George Shaman – Inception / Into Chaos

27. deep Nature – Genesis / Reminiscence

deep nature1

deep nature2

ambient, downtempo

ასევე ორი ალბომი, რომელიც კარგად დაყენებულ ამბიენტს მრავალ სხვადასხვა გავლენას უთავსებს და საბოლოოდ ხან მსუბუქ lounge, ხან garage, ხანაც კი post-rock განწყობას იღებს.

მოსასმენი ბმული: deep Nature – Genesis / Reminiscence

28. Vakouz – Shirley Lost 230 Pounds (EP) / 7 Theaters

vakouz

vakouz2

rap, hip-hop, electronic

საინტერესოდ პროდუსირებული ინგლისურენოვანი რეპ-ნამუშევრები, სადაც საკმაოდ მასიური სემპლინგი შეთავსებულია ორიგინალურ მელოდიურ (ძირითადად ნეო-სოულ) თემებთან. საინტერესოა ის, რომ მომენტებში დასემპლილია რანდომული დიალოგებიც, რაც ალბომს კინემატურ ატმოსფეროს ანიჭებს.

მოსასმენი ბმული: Vakouz – Shirley Lost 230 Pounds (EP) / 7 Theaters

29. Neko Alamut – … And Rise Of The New Psychedelic Cats From Hell (EP)

nekoalamut

breakbeat, minimal techno, hip-hop

მოკლე EP, სადაც ბრეიკბიტი, მინიმალ-ტექნო და ჰიპ-ჰოპი აბსტრაქტულ ამბიენტ-ატმოსფეროშია გადაწყვეტილი.

მოსასმენი ბმული: 29. Neko Alamut – … And Rise Of The New Psychedelic Cats From Hell (EP)

30. Jordan Blacksmith – Jordan Blacksmith (EP)

jordan

breakbeat, ambient

მოკლე, მაგრამ კარგად დაწერილი და ძალიან სასიამოვნოდ მოსასმენი EP, მოკლე ინტერლუდიით, ბრეიკბიტ-კომპოზიციით და ერთი საინტერესო ამბიენტ ნაწარმოებით, რომელიც ორიგინალურად, ნელ-ნელა იძენს ბიტს.

მოსასმენი ბმული: Jordan Blacksmith – Jordan Blacksmith (EP)

2014 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი მეორე)

განვაგრძობთ 2014 წელს ჩაწერილი ქართული მუსიკის მიმოხილვას. პირველ ნაწილში შემოგთავაზეთ 10 მუსიკოსის 11 ჩანაწერი. ახლა წარმოგიდგენთ მუსიკოსთა შემდეგ ათეულს.

11. IC122 – Efflorescence / IC122 Invades The Jazz / Stargazer / Stargazer II / Random Works vol 1 & 2 / 122///C (feat. Mindstreaming)

IC1IC2 IC3 IC4 IC5 IC6 IC7  

electronic, microhouse, glitch, jazz, plunderphonics, ambient, folk

სანდრო თავართქილაძე ალბათ ბოლო წლების ყველაზე მეტად პროდუქტიული ქართველი მუსიკოსია. 2014-ში მან 7 (!) ალბომი გამოსცა და როგორც ჩანს, ის ტემპის დაგდებას არ აპირებს. რაც ყველაზე სასიხარულოა, უკლებლივ ყველა ნამუშევარი ძალიან საინტერესო და მრავალფეროვანია – მაგალითად, Efflorescence ეფუძნება ძალზედ ეკლექტურ ფოლკ-სემპლინგს ელექტრონული მოდულაციებით, IC122 Invades The Jazz ჯაზურ vibe-ს განსხვავებულ ელექტრონულ ნიუანსებს არგებს, Stargazer და Stargazer II კი ძალიან საინტერესოდ გაკეთებული პულსური ambient / glitch-ია.

მოსასმენი ბმული: IC122 – Discography

12. Elsinor – Elsinor

Elsinor

progressive rock, blues rock

Atomic Rooster-ის პროგრესული ბლუზ-როკით ინსპირირებული ამ ალბომის საუკეთესო ელემენტია ორღანისა და გიტარის დუელით დატვირთული საინტერესო ინსტრუმენტული პასაჟები, რომლებიც მიანიშნებენ იმ გეზს, საითკენაც ბენდს თავისი მუსიკის განვითარება კარგად შეუძლია.

მოსასმენი ბმული: Elsinor – Elsinor

13. Gela Guralia – Dream Of Me

gelaguralia

classical crossover, pop

გელა გურალია რუსული „X-factor”-ის გამარჯვებულია. ნინა სუბლატის მსგავსად, მანაც ოპერატიულად ჩაწერა ალბომი მსგავსი შედეგებით. ნამუშევარი კარგად წარმოაჩენს მის ორიგინალურ და ლამაზ ხმას, მაგრამ სტილისტურად გაბნეული და ფოკუსმოკლებულია – შეხვდებით ბევრ რამეს: ინგლისურენოვან ბლუზს, ქართულ და რუსულ პოპს – უმეტესად ორკესტრული აკომპანემენტით.

მოსასმენი ბმული: Gela Guralia – Dream Of Me

14. Gacha – When The Watchman Saw The Light (EP)

gacha

ambient, garage house, techno

ძალიან უპრეტენზიოდ, მაგრამ გემოვნებით არანჟირებული. house-შეზავებული ambient / garage ალბომი, კომფორტულობის მაღალი დონით. რელიზი გამოსულია ლეგენდარულ ელექტრონულ ლეიბლ Apolloზე, სადაც მან 2015-ში უკვე სრული ალბომიც გამოსცა.

მოსასმენი ბმული: Gacha – When The Watchman Saw The Light (EP)

15. Evidence The Lost – Local Schizophrenia

 evidence

brutal death metal

„კლასიკური“, კომპეტენტურად შესრულებული brutal death მეტალი, თავისი ყველა საჭირო ინგრედიენტით, growling-ით, მძიმე რიფებით, მომენტებში ოდნავი ჩახუჭუჭებებითაც. მართალია, მე მათი სადებიუტო EP მირჩევნია, მაგრამ ეს ალბომიც კარგია და ამ ჯგუფს განვითარების პოტენციალი და რესურსები აშკარად ემჩნევა.

მოსასმენი ბმული: Evidence The Lost – Local Schizophrenia

16. Zuricha – Lunar (EP)

zuricha

ambient house ეს ქართული ალტერნატიული სცენის ვეტერანის, ზურა ძაგნიძის ელექტრონული პროექტია. წლების განმავლობაში მას აქვს დაკრული Afternoon Version-ში, Izbuha-ში, Veli Ulevi-ში და სხვა ბევრ ბენდში, ძირითადად გიტარაზე. ამ EP-ზე Sikha-ც მღერის Afternoon Version-იდან. ჩანაწერი, თავისი ჰიპნოზურობის მიუხედავად დატვირთულია პატარ-პატარა ეკლექტიური მოტივებით, რის წყალობითაც ეს თითქოსდა კომფორტული მუსიკა ამასთანავე ძალიან მდიდარი და დახვეწილია.

მოსასმენი ბმული: Zuricha – Lunar (EP)

17. The Groove – Meditate

Cover

funk rock, pop rock, blue-eyed soul

მელოდიური როკ-ალბომი, რომელიც ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში იწერებოდა. ჯგუფი თავის მსმენელად Sting-ის და The Rolling Stones-ის მოყვარულებს მოიაზრებს და ალბათ ეს სიმართლესთან ახლოსაა (უბრალოდ მე Phil Collins-ის სოლო-მუსიკის მოყვარულებსაც ვურჩევდი, გაესინჯათ) – ალბომში შერწყმულია ცოტა ფანკი, ოდნავი ბლუზი, როკენროლი და დიდი დოზით – ბალადურობა.

მოსასმენი ბმული: The Groove – Meditate

18. მგზავრები – მგზავრული / In Vino Veritas

mgzavrebi1 mgzavrebi2

pop rock, folk rock

გასაგებია, რომ ეს ბენდი სხვადასხვა წრეებში ერთმანეთის საპირისპირო ემოციებს იწვევს, მაგრამ ვერავინ უარყოფს მათ პროდუქტიულობას და წინა ნამუშევრებთან შედარებით, მუსიკის ნაბიჯ-ნაბიჯ დახვეწას. 2014-ში მათ 2 ალბომი გამოსცეს, სადაც უფროდაუფრო ნაკლებადაა (თუმცა მაინც შესამჩნევია) ის მუხტი, რომელიც ძალიან ბევრს ასე არ მოსწონს. მოკლედ, მოუხდათ უკრაინა.

მოსასმენი ბმულები: Mgzavrebi – Mgzavruli / In Vino Veritas

19. TSU Gordela – TSU Gordela

gordela

folk

„გორდელა“, მსგავსი ფოლკლორული კოლექტივებისგან პირველ რიგში თავისი ინსტრუმენტული ვირტუოზობით გამოირჩევა. მათი საკონცერტო ჩანაწერები ყოველთვის დიდ შთაბეჭდილებას ტოვებს. რამდენიმეწლიანი არსებობის შემდეგ მათ წინა წელს ბოლოსდაბოლოს მოახერხეს თავიანთი სადებიუტო ალბომის ჩაწერა. ამ კომპეტენტური, მაგრამ ოდნავ დაფანტული ალბომის საუკეთესო მომენტებიც, როგორც მოსალოდნელია, ისაა, სადაც მათი ინსტრუმენტული პოტენციალი ბოლომდეა გახსნილი – ალბომის ბოლოს, ფოლკ-სუიტაში. ჩემი აზრით, მათს შემდეგ ალბომს ფოკუსირებული და უფრო რთულ კომპოზიციურ გეზი ძალიან გამოადგება. YouTube-ზე შეგიძლიათ მოისმინოთ რამდენიმე სიმღერა ალბომიდან.

მოსასმენი ბმული: TSU Gordela – Samshoblo / Gabrtskindeba Sakartvelo / Qartuli Suita

19. Sophie Villy – Dress

sophie villy dress

indie rock

სულ რამდენიმე წელიწადში, სოფო ხუციშვილმა ძალიან მოუმატა, პირველ რიგში, როგორც კომპოზიტორმა. სიმღერები ფორმატით არაა რთული, მაგრამ ალბომის არანჟირება, მისი ატმოსფერო და დინამიკა ძალიან ზუსტ დეტალებშია გათვლილი. შედეგად, მის თითქოსდა სათუთ ინდი-როკს დიდი ენერგიული პოტენციალი აქვს, რაც Tbilisi Open Air-ზე მისმა გამოსვლამაც დაამტკიცა.

მოსასმენი ბმულები: Sophie Villy – Dress (Full Album, Deezer) / Dress (Most Of The Songs, Soundcloud)

2014 ქართულ მუსიკაში (ნაწილი პირველი)

ამ პოსტის დასრულება ძალიან დამაგვიანდა. რატომღაც მიმაჩნდა, რომ ჩაწერილი მუსიკის მხრივ, 2014 წელი საქართველოში ერთი დიდი ჩავარდნა იყო, მაგრამ რაც დრო გავიდა და ნელ-ნელა მასალების მოძიება შევძელი, აღმოვაჩინე, რომ ყველაფერი არც ისე ცუდად ყოფილა, როგორც ადრე მეგონა და საბოლოოდ ვიშოვე 30 ქართველი მუსიკოსისა თუ ბენდის ალბომი და EP, რომელიც სტილთა მრავალფეროვან პალიტრას მოიცავს. 2013-ის ალბომების მსგავსად, ამ ნამუშევრებსაც 3 ნაწილად წარმოგიდგენთ. იყო პროექტებიც, რომლებმაც 2014 წელს რამდენიმე ალბომი გამოსცეს – მათი ალბომები გაერთიანებულია. ძალიან გთხოვთ, თუ თქვენ იცით ალბომი, რომელიც ამ სიაში ვერ მოხვდა, შემატყობინეთ აქვე კომენტარებში და სიამოვნებით ჩავამატებ.

1. The BearFox – Holding You (EP)

bearfox

ambient pop, indie pop

ამ პროექტსა და ალბომზე ვრცლად უკვე აქ ვილაპარაკეთ, ასე რომ მათ დიდი წარდგენა არ სჭირდებათ. უბრალოდ, კიდევ ერთხელ ვიტყვი, რომ მე არ მახსოვს, საქართველოში ბენდს ასე მალე მოეპოვებინოს ამხელა პოპულარულობა – და ისინი ალბათ კიდევ უფრო მეტად განვითარდებიან.

მოსასმენი ბმული: The BearFox – Holding You (EP)

2. წერილი – დანგრეულ სახლში

 tserili

gothic rock

ქართული ალტერნატიული სცენის ვეტერანებმა (ისინი 1996 წელს დაარსდნენ, როგორც „ამორალი“) მეოთხე სტუდიური ალბომი გამოსცეს. ეს ნამუშევარი წინებთან შედარებით უფრო მეტად ემყარება აკუსტიკას, მაგრამ გია თოიძის სახასიათო მანერა და მუსიკის პირქუში, გოთიკური ატმოსფერო ისეთივე საფირმოა, როგორც ადრე. ლინკზე შეგიძლიათ მოისმინოთ ალბომის რამდენიმე სიმღერა.

მოსასმენი ბმული: Tserili – Dangreul Saxlshi

3. გიორგი ერგემლიძე – 9

ergemlidze9

indie rock, baroque pop

მუსიკოსის მეორე სოლო-ალბომი (პირველი Ergland-ის სახელის ქვეშ იყო), სადაც პოპ-ექსპერიმენტები წინაზე უფრო მეტად განვითარებული და დახვეწილია, ზოგჯერ არასერიოზულ, ზოგჯერ კი რომანტიკული ტექსტებით დატვირთული ინდი-როკი ძალიან შემოქმედებითად ასინთეზებს ბევრს სხვადასხვა გავლენას The Beatles-ისეულ baroque pop-თან, რაც ჩემი აზრით, ამ ალბომის მთავარი ათვლის წერტილია. როგორც მსგავსი ახლის მაძებარი ალბომების უმეტესობა, ესეც ოდნავ არათანაბარია, მაგრამ პირველი ნამუშევრისგან განსხვავებით, აქ არაა გამოკვეთილად სუსტი სიმღერები და მთლიანად ალბომიც ძალიან გემრიელად ისმინება.

მოსასმენი ბმული: Giorgi Ergemlidze – 9

4. George Obsvell – You Can Walk (Remaster)

 youcanwalk

progressive rock, crossover prog

მართალია, ეს ნომინალურად 2012 წლის ალბომია, მაგრამ მისი რემასტერი მხოლოდ წინა წელს გამოვიდა და გავრცელდა. ვისაც გიზიდავთ ინტენსიური და თანაც მრავალფეროვანი პროგ-როკი, ვირტუოზული ბას-პირუეტებით და მომენტებში გიტარის მასიური რიფებით და სოლოებით, გიორგი იობაშვილის ეს ალბომი ძალიან მოგეწონებათ, ბონუსად კი Frank Zappa-ს “Muffin Man“-ის ძალიან კარგ ქავერსაც მიიღებთ.

მოსასმენი ბმული: George Obsvell – You Can Walk

5. Oimactta – Bad Trips (EP) / Tractarent (EP)

 oimactta1

 
oimactta2

waporwave, ambient

პროექტი, რომელიც ჯერ მხოლოდ თავისი სახელით მიგიზიდავს. OIMACTTAObjects In the Mirror Are Closer Than They Appear”-ის შემოკლებაა. მუსიკის მხრივ, ესაა უნაკლო ხმის რეჟისურის მქონე სემპლებით დატვირთული waporwave / ambient-ი – დაახლოებით Oneothrix Point Never-ის უფრო სადა, მარტივი ვარიანტი.

მოსასმენი ბმულები: Oimactta – Bad Trips (EP) / Tractarent (EP)

6. Signs – United In Tragedy

cover

symphonic black metal

ძალიან გამოცდილი მუსიკოსებისაგან შემდგარი ამ ბლექ-მეტალ ბენდის ალბომის მუხტი, ჩემი აზრით ვერ შეედრება წინა ნამუშევრის ხალას, ქარიშხლიან ენერგიას, მაგრამ ამ სტილის სიმფონიური განხრის მოყვარულებისთვის საყვარელი ელემენტები აქ მაინც ბლომადაა.

მოსასმენი ბმული: Signs – United In Tragedy

7. Nina Sublatti – Dare To Be

Nina Sublatti - Dare To Be-2 (Cover)

pop rock, alternative rock, dubstep

შეიძლება ითქვას, რომ ეს ალბომი შოუბიზნესის ასეთი ფიგურებისთვის სახასიათო ნამუშევარია. ვოკალური კონკურსის სენსაცია ოდნავ ნაჩქარევად გააქანეს სტუდიაში და შედეგად გვაქვს მოკლე 10-სიმღერიანი სტილის მხრივ მხრივ მიმობნეული ალბომი, საიდანაც 5 ქავერია. ნინას სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ მისი დაწერილი მასალა ძალიან კარგია და ალბომში სხვის სიმღერებზე არანაკლებ საინტერესოა. კარგად მოსასმენი ალბომია, მაგრამ ბევრად უკეთესი იქნებოდა, მისთვის ოდნავ დაეცლიათ და აქ ის სიმღერებიც შესულიყო, რომლებიც მან ახლახანს დაწერა.

მოსასმენი ბმული: Nina Sublatti – Dare To Be

8. Mindstreaming – Leaves Are Falling (EP)

mindstreaming

traditional electronic, jazz, abstract hip-hop

ეს პროექტი ჩემთვის წლის ელექტრონული აღმოჩენაა. ჯაზის, ჰიპ-ჰოპის და მელოდიური ელექტრონული მუსიკის ეს ძალზედ დახვეწილი კომბინაცია დიდ ემოციურ ეფექტს იწვევს. ამ EP-ს ლუკამ (რომლის გვარიც არ ვიცი) 2015 წელს კიდევ უკეთესი ალბომი მიაყოლა, რომელზეც შემდგომში აუცილებლად ვილაპარაკებთ. გამოტოვებას არავის გირჩევთ!

მოსასმენი ბმული: Mindstreaming – Leaves Are Falling (EP)

9. The Mins – Blind World (EP)

 themins

crossover prog, alternative rock

The Mins-ის 5-სიმღერიანი სადებიუტო EP წარმოგვიდგენს ძირითადად Muse-ით ინსპირირებულ, რადიო-ფორმატულ crossover prog-ს, ზუსტი არანჟირებებითა და დასამახსოვრებელი მელოდიზმით. ძალიან კარგი დასაწყისია და მათ ამ პირველ ნაბიჯს მალე სრული ალბომიც მოჰყვება.

მოსასმენი ბმული: The Mins – Blind World (EP)

10. Khatia Buniatishvili – Motherland

buniatishvili

classical, piano music

კარგი, მსუბუქად დაკრული კლასიკური საფორტეპიანო ალბომია, მუსიკის დიდი ვარიაციით (არის ბევრი რამე ბახიდან ლიგეტიმდე), მაგრამ ალბომის სახელიდან გამომდინარე უფრო მეტ ქართულ კლასიკურ მუსიკას ველოდი. ორი ქართული ნაწარმოებიდან საინტერესოა მეგრული სიმღერა „ვა გიორქო მა“-ს სოლო-საფორტეპიანო არანჟირება, რომელიც მგონი თვითონ ბუნიათიშვილმა გააკეთა.

მოსასმენი ბმული: Khatia Buniatishvili – Motherland

რევიუ #85: ეთერ იოსებიძე – ეთერ იოსებიძე (2008, 80-იანების ჩანაწერები)

eteriosebidze

pop

ტრეკლისტი:

  1. მე მოვალ შენთან (3:47)
  2. უნდა გითხრა* (5:12)
  3. 1+1 (4:00)
  4. ჯარისკაცები (3:14)
  5. ო, როგორ გითხრა (3:07)
  6. ვინ იცის (2:56)
  7. ბილიკი მღერის (3:47)
  8. მონატრება (4:27)
  9. სიმღერა თბილისზე (4:04)
  10. გელოდი (3:36)
  11. არ შემეკითხო (2:19)
  12. ვედრება (ისევ აპრილი დგება) (3:11)
  13. თოვლი მოსულა (2:53)
  14. სალაღობო (1:26)
  15. სიყვარული ყველას უნდა (2:06)
  16. მე მოვალ შენთან (4:11)

* – ეს სიმღერა უკეთესი ხარისხით მოცემულია 1991 წლის კომპილაციაზე, რომელსაც ასევე გთავაზობთ.

შემადგენლობა:

  • ეთერ იოსებიძე – ვოკალი, ფორტეპიანო
  • ნიკა დოლენჯაშვილი – ვოკალი (8, 13)
  • დავით ტურიაშვილი – ვოკალი (3, 6)
  • ნათელა იოსებიძე – ვოკალი (7)
  • საქართველოს სახელმწიფო ტელე-რადიო სიმფონიური საესტრადო ორკესტრი.

როდესაც ქვეყანა ტერიტორიულად პატარაა, მუსიკალური ინდუსტრია ბოლომდე არაა გამართული და მუსიკის გაშუქებაც იდეალურად არ ხდება, ეს მის ესტრადაზეც აისახება. საბჭოთა დროის ქართული ესტრადა გაჯერებული იყო პოპულარული შემსრულებლებით – ასეთი კონკურენციის გამო ხშირად ძალიან ნიჭიერი მომღერლები შედარებით ჩრდილში რჩებოდნენ. ვინაიდან მაშინ ჩამწერი ინდუსტრია ძირითადად უკვე პოპულარულ მომღერლებზე აკეთებდა აქცენტს, ახალმოსულებს ძალიან უჭირდათ ამ „ელიტაში“ შეჭრა.

ეთერ იოსებიძის სახელი და გვარი ბევრისთვის, განსაკუთრებით ახალი თაობისთვის, ნაკლებად იქნება ცნობილი, მაგრამ ქართული პოპ-ესტრადის მცოდნეთათვის ის ძალიან ბევრს ნიშნავს. ცნობისათვის „იმღერე რამე“-ს საუკეთესო ვერსია, რომელიც კ/ფ „მხიარულ რომანშია” გამოყენებული, იოსებიძის ნამღერია – სამწუხაროდ ფილმის მემონტაჟის სულელური გადაწყვეტილებით, სიმღერა ფილმში შუაზე წყდება და აუდიოს ორიგინალი იმის შემდეგ ალბათ აღარავის მოუსმენია.

მისი კარიერა სამოცდაათიანების დასაწყისში დაიწყო, როდესაც მან ტელეფესტივალ „ალო, ჩვენ ვეძებთ ტალანტებს“-ში გაიმარჯვა. მომდევნო ათწლეულში ის პერიოდულად გამოდიოდა კონცერტებით, მაგრამ 1989 წელს მისი ადრეული გარდაცვალების შემდეგ მისი სიმღერების მხოლოდ მხოლოდ იქით-აქეთ გაბნეული ჩანაწერები შემორჩა, საიდანაც რამდენიმე 1991 წელს ვინილზე გამოვიდა.

საბედნიეროდ, 2008 წელს, მცირე ტირაჟით, მაგრამ მაინც გამოვიდა მისი სიმღერების დისკი. რომელმაც ნათლად ცხადჰყო იოსებიძის დიდი საშემსრულებლო და პოპ-კომპოზიციის ტალანტი. დისკზე ძირითადად განთავსებულია ოთხმოციანებში, სხვადასხვა დროს, ძირითადად კონცერტებზე ჩაწერილი მასალა, ძირითადად ორკესტრული აკომპანემენტით. ამ 15 სიმღერიდან რამდენიმე („უნდა გითხრა“, „1+1“, „ვინ იცის“, „მონატრება“) ბრაზილიური ჯაზის ოდნავი გავლენის მატარებელი, ლამაზი პოპ-სიმღერაა; ზოგიერთი („მე მოვალ შენთან“, „ჯარისკაცები“ „ბილიკი მღერის“) ნელი, ემოციური ბალადაა; 2-3 სიმღერას კი იოსებიძე ფორტეპიანოზე ასრულებს და საოცარია, როგორ საინტერესო ხდება ქალაქური მუსიკა მისი ფერადი ტემპერამენტის წყალობით; „ვედრება (ადამიანი)“ კი თავისუფლად დაუდგება გვერდზე ინოლა გურგულიას ყველაზე სულში ჩამწვდომ, გულწრფელ სიმღერებს.

არის რამდენიმე ნაკლებად შთამბეჭდავი სიმღერაც, მაგრამ ნათელია, რომ ამ დისკის დიდი ნაწილი იმდროინდელი საესტრადო პოპ-მუსიკის მწვერვალებს შორისაა. გასაგები მიზეზების გამო, კრებული არაა სრულად ინტეგრირებული, მაგრამ სამაგიეროდ წარმოგვიდგენს ეთერ იოსებიძის მუსიკის ძალზედ მრავალფეროვან პალიტრას და თან შემდგენლებმა დავიწყებას გამოსტაცეს ქართული პოპ-მუსიკის ბევრი ულამაზესი მომენტი. ამ ყველაფრის საერთო მნიშვნელობის გამო, ჩემგან ამ დისკს 8,5 / 10 და იმედია ოდესმე ტელევიზიის ან რომელიმე სხვა არქივიდან კიდევ ამოტივტივდება მისი სხვა, გამოუქვეყნებელი სიმღერები.

P.S.

ამ დისკთან ერთად გთავაზობთ ეთერ იოსებიძის 1991 წელს გამოსულ კრებულს, სადაც ამ დისკის რამდენიმე სიმღერა შედის. ჩანაწერს ვინილის წკაპები ახლავს, მაგრამ გაცილებით ხალასი ხმა და ნაკლები შიშინი, ვიდრე СD-სთვის გაციფრულებულ, მოძველებულ მასტერ-ლენტებს.

————————————————————————————————————

When a country’s territory is small, music industry is not completely developed and music exposure is not ideal, pop music is also affected. Georgian variety scene of Soviet times was saturated by popular singers – this competition put many talented performers in the shadow, and because recording industry put its accent on already popular singers, it was almost impossible for newcomers to break into this “elite”.

Name of Eter Iosebidze will not be known to many, especially younger generation, but it will surely mean much to Georgian pop connoisseurs. For inquiry, the best ever version of “Imgere Rame”, one of the most popular Georgian songs ever, used in “Mkhiaruli Romani (Joyful Romance)” movie, was sung by Iosebidze – unfortunately, but movie editor’s stupid decision, the song is cut in half and the soundtrack master tape has then been forever lost.

Her career effectively started when she wan a talent contest (a Soviet “X-Factor” analogue) in early 70s. She used to give periodic concerts in the following decade, but after her untimely death from cancer in 1989, all she left music-wise was scattered live recordings, a few from which were compiled on a memorial vinyl in 1991.

Fortunately, 2008 saw the release a limited-copy album of her songs that elucidated her great talent both as a performer and a pop-songwriter. The CD mostly features live material recorded at various times during the 80s, often with accompanying orchestra. Some from these 15 songs (“Unda Gitkhra [2], “1+1 [3], “Vin Itsis [6], “Monatreba [8]) are pretty pop songs bearing a slight Brazilian jazz influence; some (“Me Moval Shentan [1,15], “Jariskatsebi [4], “Biliki Mgeris [7]) are slow, emotional ballads and some of the songs are sung by Iosebidze accompanying herself with just a piano and it’s amazing how interesting the urban music becomes thanks to her colourful temperament. “Vedreba [12] can be put beside Inola Gurgulia’s most touching, heartfelt songs.

There are a couple of less impressive moments too, but it’s clear that most of what is featured on this CD is among the peaks of Georgian pop music of those times. For understandable reasons, the compilation is not completely integrated, but it presents us the extremely versatile palette of Eter Iosebidze’s music, with compilers having been successful to rescue Georgian pop’s some of the most beautiful moments from complete oblivion. Considering all this, I give 8,5 / 10 to this eponymous CD and I stil l hold hope that there are more of her unreleased songs yet to be found in State TV or other archives.

P.S.

I’m also offering the 1991 compilation I mentioned. It features number of songs also found on this CD. Vinyl has its characteristic clicks, but sound is fresher and features less hiss than CD material digitized from master tapes that got quite old in the meantime.

გადმოსაწერი ბმული / download link 1: Eter Iosebidze – Eter Iosebidze (2008)

გადმოსაწერი ბმული / download link 2: Eter Iosebidze – Eter Iosebidze (1991)