რევიუ #50: რევაზ ლაღიძე – ლელა (ოპერა, 1973)

lelaweb

classical, opera                                           [C10 22995 001]

ტრეკლისტი:

  1. პირველი მოქმედება (22:28)
  2. პირველი მოქმედება (გაგრძელება) (24:36)
  3. მეორე მოქმედება (27:17)
  4. მესამე მოქმედება (25:36)

შემადგენლობა:

  • მედეა ამირანაშვილი – ლელა
  • ზურაბ ანჯაფარიძე – ბერდო
  • ტარიელ ჭიჭინაძე – შერგილი, ბერდოს მამა
  • ჯემალ მდივანი – გელა
  • შოთა ჩაკვეტაძე – მლოცველი-კაცი
  • ელზა გარსევანიშვილი – მლოცველი-ქალი
  • ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის გუნდი და ორკესტრი
  • ჯანსუღ კახიძე – დირიჟორი

დაბოლოს, საახალწლოდ, მინდა ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი ქართული ოპერა შემოგთავაზოთ, რითაც კლასიკაზე ლაპარაკს ცოტა ხნით დავასრულებ. რევაზ ლაღიძე გენიალური კომპოზიტორი იყო, ვისი ამაგიც ქართული მუსიკისთვის ფასდაუდებელია. მას ეგოიზმის ნასახიც არ გააჩნდა და დაწერილი ულამაზესი მუსიკის უმეტესობა მას მრავალ კინოფილმში, თითქმის ანონიმურად აქვს გაბნეული. მიუხედავად კლასიკური საკომპოზიციო განათლებისა, ის იშვიათად კავდებოდა აკადემიური მუსიკით; დამაინც, მან მოახერხა შეექმნა თავისი „ფიდელიო“ – ოპერა „ლელა“.

ვინაიდან ლაღიძე თავისი სულით მაინც არ იყო კლასიკური კომპოზიტორი, მისი ეს ერთადერთი ოპერაც ძალიან არასტანდარტულად ისმის: თითქოს უყურებ ერთ დიდ ფილმს თავისი ხანგრძლივი, რომანტიკული კინომუსიკით, სადაც პერიოდულად ბზინავენ ულამაზესი სასიმღერო მელოდიები.

არ ვიცი, ამ ნაშრომს ოპერის პურისტები როგორ შეაფასებენ, მაგრამ მე, როგორც რიგით მსმენელს, მაოცებს ამ ორსაათიანი ოპერის ასეთი სიმსუბუქე, მთლიანი სილამაზე და ამაღლებული განწყობა. ის ისეთივე უშუალოა, როგორც ლაღიძის სიმღერები – როცა, ასეთი რამე ხდება, ხვდები, რომ რაღაც განსაკუთრებულთან გაქვს საქმე.

ჰოდა, გილოცავთ დამდეგ ახალ წელს – ისიამოვნეთ!

10 / 10.

————————————————————————————————————

So, finally, on these holidays, I’d like to present one of my favourite Georgian operas and then I’ll for a while move on from classical music. Revaz Laghidze was a genius, who’s work in Georgian music cannot ever be overestimated. He possessed no egoism whatsoever, so he scattered most of his beautiful music throughout the movies, almost anonymously. Despite his classical compositional education, he seldom addressed academic music. Still, he could manage to put up his “Fidelio” – an opera, called “Lela”.

Since Laghidze wasn’t a classical composer by spirit, his only opera sounds very original: One seems like watching the big film with its long, romantic soundtrack, embellished with amazing vocal lines.

I don’t know how will this work be rated by opera purists, but I, as a casual listener, am amazed by lightness, overall beauty and elevated spirit of this work. It is just as immediate as Laghidze’s songs – so when you meet a thing like this, you know it’s something really special.

So, have a happy new year and enjoy the opera!

10 / 10.

გადმოსაწერი ბმული 1 / download link 1: Revaz Laghidze – Lela (Opera, 1973) – Part 1

გადმოსაწერი ბმული 2 / download link 2: Revaz Laghidze – Lela (Opera, 1973) – Part 2

One thought on “რევიუ #50: რევაზ ლაღიძე – ლელა (ოპერა, 1973)

  1. islandglocke says:

    გენიალურია ლაღიძე, მისი მუსიკა სულში გწვდება პირდაპირ… ოპერა “ლელა” ერთ-ერთი უძლიერესია მსოფლიო ოპერათაგან…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s